Your browser does not support the HTML5 canvas tag.

31 May, 2017

Emmanuel Macron as host of the elites' puppets before his election

Another proof that the former Rothschild banker and current French PM, Emmanuel Macron, is definitely the man of the neoliberal establishment to 'keep things in order', comes from the archive of the Podesta emails through WikiLeaks.

Through a letter on Aug. 27, 2015, Matthew Browne asked John Podesta if he, or someone from Hillary Clinton camp, could attend a meeting hosted by Emmanuel Macron (then French Finance Minister), to "develop a successful political and economic narrative to counter the right and populists to the left".

It's impressive that Browne describes a meeting of two sessions, and one of them was entirely dedicated for the purpose above. It appears the elites are terrorized of what they call 'populism'.

This 'mini-Bilderberg' meeting included some important people from the European establishment, who, according to Browne, "They've asked for help bring some US people over, and are keen to get someone from HRC campaign engaged in possible."

Key parts:

Want to let you know PM Valls is hosting a small roundtable (25-30 people) in Paris on October 16/17. It will begin with a dinner on Friday evening hosted by Emmanuel Macron (French Finance Minister) and the following day there will be two roundtable sessions:

Session one will address the challenges of economic globalization and technological development, and be focused on how progressive respond on policy front. Session two will evaluate how progressives develop a successful political and economic narrative to counter the right and populists to the left.

The confirmed participants list is pretty impressive.

In addition to Valls includes: Magdalena Andersson, Swedish Finance Minister, Christine Antorini, MP and former Danish Minister of Education (in the Cabinet of Helle Thorning-Schmidt), Lodewijk Asscher, deputy prime minister, The Netherlands, Bjarne Corydon, MP and former finance minister of Denmark (in the Cabinet of Helle Thorning-Schmidt), Carlotta De Franceschi, economic adviser to Italian Prime Minister Matteo Renzi, Jeroen Dijsselbloem, Dutch finance minister and president of the eurozone finance ministers’ group, Paolo Gentiloni, minister of foreign affairs, Italy, Sandro Gozi, secretary of state, European Affairs, Italy, Mattias Machnig, secretary of state, economy and energy, Germany, Emmanuel Macron, minister of economy, industrial renewal and information technology, France, Peter Mandelson, president of Policy Network, Jean Pisani-Ferry, French government's commissioner-general for policy planning, David Sainsbury, former UK minister for science and innovation and member of the House of Lords, Diederik Samsom, leader of the Dutch Labour Party, Chuka Umunna, UK Shadow Business Secretary, Jeromin Zettelmeyer is Director-General for Economic Policy at the German Ministry of the Economy.

They've asked for help bring some US people over, and are keen to get someone from HRC campaign engaged in possible. Is this something you might consider nominating a strategist or econ policy person to attend, or even attending yourself? Either Policy Network or Jean Jaures could cover travel and accommodation costs. I suspect it will be a long shot, but Thanks for your advice.

It's also impressive the fact that these banking-corporate puppets, who are responsible for the brutal neoliberal policies imposed by their masters (who are destroying entire countries through all kinds of wars), label themselves 'progressives' against 'populists'.

It happens all the time. Establishment servants have their frequent meetings to find ways for keeping people obedient to their masters.

Read also:

Υπόθεση Παπαδήμου: άλλη μια απόδειξη ότι το νεοφιλελεύθερο καθεστώς γίνεται όλο και πιο αυταρχικό

Η πολιτική αντιπαράθεση έφτασε και πάλι στα ύψη, με αφορμή, αυτή τη φορά, τη βομβιστική επίθεση εναντίον του Λουκά Παπαδήμου.

Σύσσωμη η νεοφιλελέ αντιπολίτευση και κυρίως η Νέα Δημοκρατία, επιτέθηκε στην κυβέρνηση και κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ, για την κριτική που είχε ασκήσει στον Παπαδήμο ως δοτό των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Η γραφικότητα των νεοφιλελέδων έπιασε πάλι κόκκινο, αφού βρήκαν την ευκαιρία να αραδιάσουν το γνωστό τροπάρι σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ που υποθάλπει την τρομοκρατία και τα γνωστά παρελκόμενα.

Όμως, το νεοφιλελεύθερο καθεστώς αυτή τη φορά πήγε ένα βήμα παραπέρα. Όπως αναφέρει το info-war : “Να πέσει μαύρο σε Facebook και Twitter, όπως είχε κάνει ο Ερντογάν στην Τουρκία ζήτησαν οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ Γ.Πιταράς και Κωνσταντίνος Μπογδάνος, σχολιάζοντας τα σχόλια χρηστών του διαδικτύου σχετικά με την επίθεση στον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ και δοτό πρωθυπουργό της Ελλάδας, Λουκά Παπαδήμο. Όταν στη συνέχεια ο παρουσιαστής το ξανασκέφτηκε προσέθεσε ότι αντί του μαύρου θα μπορούσε να υπάρξει εισαγγελική παρέμβαση για να δικαστούν 10.000 άτομα με κατηγορία… την οποία όπως είπε δεν γνωρίζει γιατί δεν έχει νομικές γνώσεις.

Αυτή είναι εικόνα ενός καθεστώτος που γίνεται όλο και πιο αυταρχικό. Μπορούμε να φανταστούμε ένα Οργουελικό μέλλον όπου η λογοκρισία μπορεί να έρθει ακόμα και ετεροχρονισμένα, όποτε το καθεστώς κρίνει ότι κάποιος υποθάλπει την τρομοκρατία, ακόμα και όταν ασκεί κριτική σε μια τραπεζική μαριονέτα, όπως ο Παπαδήμος. Στον αυταρχισμό του μέλλοντος, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ύποπτοι για τρομοκρατικές ενέργειες μόνο και μόνο με την κριτική τους εναντίον συγκεκριμένων προσώπων, ακόμα και αν αυτή η κριτική έχει προηγηθεί - και μάλιστα αρκετά χρόνια πριν - οποιασδήποτε ενέργειας εναντίον τους.

Οι νεοφιλελέ υποκριτές κάνουν πως ανησυχούν για την 'ευπρέπεια' και τον πολιτικά ορθό λόγο της Ελληνικής κοινωνίας την ίδια στιγμή που υπηρετούν μια ιδεολογία χωρίς ηθικούς φραγμούς. Μια ιδεολογία που έχει κάνει σημαία της τον Κοινωνικό Δαρβινισμό. Που θεωρεί (με βάση τη βλακώδη Θατσερική 'λογική'), ότι η φορολογία των υπερπλούσιων παράσιτων που απομυζούν το κράτος, για τη στήριξη προγραμμάτων υπέρ των φτωχών, είναι κλεψιά.

Το νεοφιλελεύθερο καθεστώς, λοιπόν, ετοιμάζεται να επιβάλει σκληρή καταστολή παντού, προκειμένου να σταθεί όρθιο και να συνεχίσει τις καταστροφικές πολιτικές φτωχοποίησης, εξαθλίωσης, ξεπουλήματος, καταστροφής του κοινωνικού κράτους. Ακόμα και στα social media. Οι δηλώσεις περί μαύρου σε Facebook και Twitter, είναι μερικές ακόμα προειδοποιητικές βολές.

Και ο λόγος είναι απλός: επειδή βλέπει το παλιό πολιτικό κατεστημένο που το στήριζε να καταρρέει παντού. Και επειδή, οι μηχανισμοί προπαγάνδας του αρχίζουν επίσης να καταρρέουν και να μην έχουν αποτέλεσμα στην επιχειρούμενη πλύση εγκεφάλου των μαζών. Ο αυταρχισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των ελίτ όταν τα παλιά κόλπα δεν είναι πια αποτελεσματικά.

Διαβάστε ακόμα:

The media is biased against Corbyn, says BBC veteran David Dimbleby

Jeremy Corbyn does face bias from the British media, one of the BBC’s most senior presenters has claimed. David Dimbleby said the Labour leader does not get a “fair deal” from newspapers as he repeated a view put forward by many of Corbyn’s supporters.

As a lifelong BBC journalist, preparing to host his tenth general election, the political views of Dimbley are unknown but he criticised the coverage of Corbyn who, he said, has a “lot of support in the country”.

It’s a very odd election,” the 78-year-old told the Radio Times. “If the Conservative story is how Theresa May is the ‘brand leader’, the interesting thing is that a lot of Labour supporters really like and believe in the messages Jeremy Corbyn is bringing across. It’s not his MPs in the House of Commons necessarily but there is a lot of support in the country”.

Corbyn was widely seen to have performed well in the Sky News/Channel 4 election special last night when he dealt calmly with questions on issues from Trident and nationalisation of industry to his own past contact with the IRA.

Today a Survation poll showed Labour had closed the gap on the Tories to six per cent although Corbyn subsequently failed to answer key questions on his childcare pledge when he appeared on the BBC programme Woman’s Hour.

I don’t think anyone could say Corbyn has had a fair deal at the hands of the press, in a way that the Labour Party did when it was more to the centre, but then we generally have a right-wing press,” Dimbleby added.

Some supporters of Corbyn have repeatedly accused the BBC of bias and booed and hissed political editor Laura Kuenssberg at Labour events. Tom Watson criticised the activists for such behaviour last year and two weeks ago the party leader quietened them when they booed Andy Bell, the political editor of Channel Five – although some members thought Corbyn should have spoken out sooner.

Source, links:

Witnesses say US military killed fleeing Yemeni child in latest botched raid

The Pentagon said last week that there were "no credible indications of civilian casualties" from the latest U.S. Navy SEALs raid on a village in Yemen. Yet new reporting by The Intercept, citing eyewitness accounts, offers more evidence to contradict the military's claim.

Residents of the village in Mareb province said that there were in fact 10 civilians killed and wounded, including a 15-year old child who was trying to flee a barrage of firing from Apache helicopters. His name was Abdullah Saeed Salem al Adhal. His 22-year-old brother, Murad al Adhal, said to the news outlet that he saw "the nearby hills were filled with the American soldiers."

"My little brother Abdullah ran for his life with the other women and children. They killed him as he was running," said Murad, who was also shot in the leg.

Apart from countering U.S. claims about the event, journalist Iona Craig writes, the eyewitness testimony also raises serious questions about intelligence gathering methods and the ability of decision-makers to determine who is and who is not an Al Qaeda militant amidst Yemen's multifaceted conflict where loyalties are fluid and pragmatically based.

Human rights organization Reprieve has also countered the military's version of events, and identified 70-year-old, partially blind Nasser al-Adhal as among the civilians killed in the May 23 raid. He was shot by U.S. forces as he went to greet the SEALs, believing them to be guests.

"This new flawed raid by President Trump shows the U.S. is not capable of distinguishing a terrorist from an innocent civilian," said Kate Higham, head of the assassinations program at Reprieve, in the wake of the raid. "President Trump must order an immediate investigation into what went wrong and halt all raids and drone strikes before more innocent Yeminis are killed," she added.

Apart from reeling from two years of war, millions of Yemenis are facing acute hunger and a cholera outbreak. The World Health Organization said Monday that the death toll from that epidemic has claimed 471 lives.

Meanwhile, a handful of U.S. lawmakers is trying to block the sale of $110 billion arms deal with Saudi Arabia, which is leading the coalition fight in Yemen and has been accused of committing war crimes in that conflict.

And in Iraq, another front in the ever-expanding global war on terror, Secretary of Defense James "Mad Dog" Mattis said Sunday the U.S. military will begin to use "annihilation tactics" to defeat Islamic State (ISIS) fighters, adding to CBS's "Face the Nation" that "[c]ivilian casualties are a fact of life in this sort of situation."

Source, links:

Russia asks why still no UN investigation into chemical allegations in Syria

May 25, 2017, by The Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation:

On May 23, the UNSC held its successive discussion on the state of affairs around the so-called Syrian “chemical dossier”. The Western “troika” of permanent members of the UN Security Council sought to give an anti-Assad and anti-Russian pronounced spin to this event. It was reconfirmed that these “exposers” of Damascus were not interested in establishing the truth in a crucial issue of who actually stood behind the alleged use of sarin on April 4, 2017, in the Syrian province of Idlib. Representatives of the United States, Great Britain and France have desperately resisted any attempt to figure out to what extent their verdict delivered “in absentia” about the allegedly undeniable responsibility of the Bashar Al-Assad Government for this chemical attack in Khan Sheikhoun was justified.

An unsightly scene has been developed. It seems that almost two months after the chemical incident nobody has been in a hurry to visit Khan Sheikhoun in order to examine all the circumstances of such a high-impact case. Moreover, the Westerners have ruled out even the very option of visiting the Shayirat airbase where, according to their own allegations, the sarin used in Khan Sheikhoun was stored.

Unfortunately, no activity has been undertaken in this regard by the OPCW Fact-Finding Mission (FFM) that proceeds with postponing its visit to Khan Sheikhoun blaming unfavorable security conditions. As for the leadership of the OPCW – UN Joint Investigative Mechanism (JIM), it is yet to develop a plan of investigatory actions indicating sites to visit, individuals to question and documents to claim.

Russia’s position on this ongoing situation is well known and crystal clear: the investigation of this incident should be carried out as scrupulously as possible, in strict compliance with the JIM and FFM mandates approved by the UNSC and OPCW and include all investigatory actions, methods and proceedings envisaged in relevant UNSC resolutions and the Chemical Weapons Convention (CWC). Both Khan Sheikhoun and Shayirat airbase must be visited, the first as the site of this barbaric deed and the second as facility claimed to be allegedly in a direct relation with it. The established vicious practice within the JIM and FFM of conducting investigations in a remote mode based on the evidence provided by questionable witnesses or sometimes even “false victims” is absolutely unacceptable. The resources of NGOs that compromised themselves long ago and have established links with militants and terrorist entities are widely used. This is not just an imitation of work – we are dealing with a deliberate, intentional falsification in pursuance of clearly established political objectives.

Full report:

Should Jeremy Corbyn have to remember how much his policies cost?

The problem as ever isn't the standards the left has to meet - it's how low the bar is for the right.

Jeremy Corbyn has had a tricky encounter with Emma Barnett on Women’s Hour, in which the Labour leader was unable to remember the cost of his flagship childcare policy – for 30 hours of childcare to be made available for free regardless of parental income, benefiting 1.3 million families.

The interview is great radio – you can read the transcript here but it’s better heard than read – but is it a good way to cover politics? My colleague Helen doesn’t think so, and nor does Matt Zarb-Cousin, formerly of the leader’s office, now turned pro-Corbyn commentator. They think that by asking these questions, they are turning elections into a test of memory, not an arena where the strength of the parties’ programmes are judged. Are they right?

Well, sort of. As Zarb-Cousin points out, we already know that every spending commitment in Labour’s manifesto has been costed, so the question of how much each commitment costs in of itself doesn’t tell us anything. A more revealing policy question is whether or not the £2.7bn would be better spent on children aged two to four in a different way.

(The answer there is: Sort of yes, sort of no. The really transformative stuff around early years education in Britain is happening in schools providing teacher-led care from two to 11, but that would cost a lot more than the £2.7bn childcare commitment would. It’s a bit like saying “Wouldn’t a new space station be better for interstellar research than a new university building?” – the answer is yes, but it’s beside the point.)

And Helen is right to say that ultimately, the ability to remember a figure is not a particularly relevant one as far as judging the next Prime Minister is concerned.

There’s the added problem of course that this style of questioning benefits the right, as any gaffe made by a leftwing politician is amplified and more widely-shared by Britain’s large right-wing press, which in turn shapes broadcast coverage. The leftwing press is far smaller, so gaffes by right-wing politicians often reach a smaller audience. A good example in this election is in the fate of the two parties’ home affairs leads: Amber Rudd’s call for experts versed in the “necessary hashtags” to stop offensive messages being posted on social media has had a far more limited afterlife than Diane Abbott forgetting how much Labour would have to spend to reverse the government’s cuts to policing. Abbott got her sums wrong, Rudd appeared not to have got her arms around a central issue relating to her department, and yet Abbott’s gaffe has become a dominant part of the election campaign.

There are two “buts”, however. The first, is that while the question might not be revealing about policy, these “gotcha” questions do stress-test the competence of the team behind the leader. Given that Jeremy Corbyn was on Woman’s Hour to talk about the party’s childcare policy, he should have been armed with a small piece of paper and to have rehearsed the cost of the policy, how it would be paid for, and so forth, as it was all-but-inevitable he would be asked. (Particularly as Labour are rightly making a big play of the fact that the figures in the Conservative manifesto can be boiled down to “Trust me, okay?”)

This isn’t the first time that Labour’s difficulty giving its frontline politicians the information they need has been a problem this campaign. As I explained at the time, John McDonnell’s fiscal rule set out clearly why they didn’t need to provide additional costing for their planned programme of re-nationalisations. But that so many shadow ministers, including loyal Corbynites, were unable to explain that in interviews revealed a worrying failure on the part of the leadership to get its ducks in a row.

And while policies should be a big part of elections, they shouldn’t be the only part: the characters of the leaders should too. Take the Brexit talks. Both Labour and the Conservatives have effectively the same policy on paper: to retain the benefits of European Union membership as far as possible while no longer being subject to the free movement of people. But of course, their ability to get the best possible deal – and their willingness to harm the economy to get control over immigration – ultimately rests on a question of what we reckon as to their characters and disposition.

Or last night’s not-quite-debates. Does it matter that Jeremy Corbyn worked on his tendency to be overcome by a red mist in heated interviews and was a model of calm, while Theresa May’s habit of shooting murderous stares at anyone remained unchecked? Well, as far as the telly goes, that Corbyn didn’t produce pictures of him gritting his teeth while May stared angrily at cameras obviously contributed to the Labour leader’s win last night. But they also speak to what you hear from staff in the leader’s office and civil servants on Whitehall. Corbyn’s aides will talk about how they feel able to speak truth to power without being shouted down – they don’t necessarily get their way but they don’t fear the consequences of dissent. Government officials however, do fear that they will be given a barracking if they go against May. That speaks to far bigger concerns than who looked better on telly – not least the question of who can negotiate Brexit or who should be in the room at moments of crisis. Equally, how prepared a politician is for a gotcha question does speak to how well-run their office is and is a commentary on how well-run their government would be.

There’s a second but. As my colleague Anoosh notes, the big problem isn’t that the media gives Jeremy Corbyn a tough ride – it’s that the media it gives the right an incredibly easy one. It’s not unreasonable that for Labour to win it needs not only to cost its policy but to brief its candidates well enough that they can explain that policy to voters and its leader in particular.

It is unreasonable and worrying that if the polls are right, Britain is about to re-elect a government planning a migration target that would blow a hole in the public finances with a Home Secretary who thinks that social media companies are capable of “breaking into” an encrypted message. And no-one has really asked them about it.

Source, links:

30 May, 2017

British youth overwhelmingly supports Jeremy Corbyn

A recent survey by YouGov shows that the British youth overwhelmingly chooses to vote for the Labour party under Jeremy Corbyn against the Conservative party under Theresa May.

Perhaps the most interesting feature here is that the power of the Conservatives grows linearly with the age of the voters, which shows the gap between younger generations and the older ones. The younger would like to see Corbyn's socialist policies implemented, to drive UK forward against neoconservatism and neoliberalism. On the contrary, the older remain conservative and unwilling to see real changes.

This is clearly depicted:



We see a similar picture here with the primary elections of the Democrats in the US, where the American youth supported massively Bernie Sanders and managed to boost his power against Hillary Clinton. When the establishment saw his power grow rapidly, the DNC itself decided to get him out of the game.

Various polls in the UK show a bigger gap between Conservatives and the Labour, but all show that the gap is closing significantly as we approach the election day. Will Jeremy Corbyn manage to make the surprise, despite the war against him from the establishment and the media?

Everything shows that the British youth could bring a political earthquake in the UK that could affect significantly the political developments in Europe, despite Brexit.

Οι νέοι στη Βρετανία ψηφίζουν Κόρμπιν

Σημαντικό προβάδισμα στους νέους ψηφοφόρους έχει ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων YouGov ενόψει των εκλογών στη Βρετανία.

Ειδικότερα το Εργατικό Κόμμα, στους ψηφοφόρους κάτω των 25 ετών, προηγείται με 57 μονάδες. Στο σύνολο των ψηφοφόρων, η Τερέζα Μέι διατηρεί το υψηλό προβάδισμά της, αν και ο Τζέρεμι Κόρμπιν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, φέρεται να μειώνει τη διαφορά.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της εταιρείας ORB, η απόσταση που χωρίζει τους Συντηρητικούς από το αντιπολιτεύομενο Εργατικό Κόμμα μειώθηκε στις 6 μονάδες, από 12 που ήταν την περασμένη εβδομάδα. Η δημοσκόπηση αυτή δίνει ποσοστά 44% στο Συντηρητικό κόμμα, 38% στους Εργατικούς, 7% στους Φιλελεύθερους Δημοκράτες και 4% στο ξενοφοβικό UKIP.

Μείωση της διαφοράς, αλλά στις 10 μονάδες (από 13 που ήταν στις 16 Μαΐου) δείχνει και η δημοσκόπηση του ινστιτούτου Opinium για λογαριασμό της εφημερίδας Observer. Σύμφωνα με αυτήν, οι Συντηρητικοί συγκεντρώνουν ποσοστό 45% και οι Εργατικοί 35%.

Λίγο μεγαλύτερη διαφορά, στις 12 μονάδες (από 18 που ήταν στις 13 Μαΐου) δίνει η δημοσκόπηση της ComRes για λογαριασμό των εφημερίδων Sunday Mirror και Independent. H Comres, που ρώτησε διαδικτυακά 2.024 ψηφοφόρους, αναφέρει στην εκτίμησή της ότι οι Συντηρητικοί έχουν πέσει στο 46% ενώ οι Εργατικοί ανέβηκαν κατά 4 μονάδες και έφτασαν στο 34%.

Τέλος, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της εταιρείας YouGov για την εφημερίδα Sunday Times, οι Συντηρητικοί προηγούνται με ποσοστό 43% και οι Εργατικοί βρίσκονται στη δεύτερη θέση με 36%. Και σε αυτήν την περίπτωση όμως η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων μειώθηκε μέσα σε μία εβδομάδα κατά δύο μονάδες.


29 May, 2017

A recent case in Greece gives another proof for the fact that the neoliberal establishment becomes increasingly authoritarian

Political heat rose for one more time in Greece on the occasion of the recent bomb-attack against the former Greek PM Lucas Papademos.

The political opposition, mainly through the neoliberal right party, New Democracy, attacked the current government, and mainly SYRIZA, for its stance to criticize Papademos administration as being a non-elected government, imposed by Greece's creditors from November 2011 to May 2012.

Such political attacks have become a routine case from the side of the old political establishment (mainly the Right New Democracy and the Social-Democrats PASOK), constantly accusing SYRIZA (Coalition of the Radical Left) that encourages terrorism.

This time, however, the neoliberal establishment in Greece went one step further. In one of the biggest TV channels which belongs to a top Greek oligarch, some neoliberal pundits called for censorship against Facebook and Twitter users who expressed negative views against Papademos. Moreover, one of them, called for prosecution against nearly 10,000 users! The social media and various independent blogs fired back, pointing that these pundits have come to the point of requesting Erdogan-type practices!

This is a picture of a regime that becomes increasingly authoritarian. We can imagine a 1984-type future where censorship could come at any time, against anyone who dares to criticize even an unelected banking puppet, like Papademos. With the pretext of terrorism, repression measures and militarization of urban centers becomes something common and people are getting used to it. In the authoritarianism of the future, people could become suspects of terrorism just for criticizing someone, even if that happens before any attempt against him.

The neoliberal regime in the West and elsewhere becomes increasingly authoritarian, exactly because the old political establishment which represents it, starts to collapse almost everywhere. Because its brainwashing mechanisms start to collapse too. Authoritarianism is the last resort of the elites when the old tricks don't work anymore. It happens right now in Brazil, for example.

Recall that, the former president of the European Commission, José Manuel Barroso, came up with the idea, back in 2011, that the then Greek PM George Papandreou could be replaced by the technocrat Lucas Papademos, as eventually happened, when Papandreou "dared" to think to hold a referendum on the acceptance of the terms of the eurozone bailout deal with Greece, and that, Papademos worked with Goldman Sachs when Greece was trying to get its debts levels down so it could swap its currency from the drachma to the euro. It later transpired that that cross currency deals negotiated between Greece and Goldman had helped mask Greece’s true levels of debt and contributed to the current crisis in the eurozone.

Theresa May twists Corbyn’s words on Manchester attack to grab a few extra votes

UK Labour leader Jeremy Corbyn has had the audacity to utter the unthinkable. In his first campaign speech since the terrorist attack on Manchester Arena, he dared to link Britain’s involvement in foreign wars to terrorism on British soil.

During the 15-minute speech on how Labour would deliver on domestic security in the UK, Corbyn said: “Many experts, including professionals in our intelligence and security services have pointed to the connections between wars our government has supported or fought in other countries, such as Libya, and terrorism here at home.

It’s no surprise that Corbyn was immediately accused by his critics of politicizing the Manchester attack by drawing a link between terrorism and foreign policy. But the response from Prime Minister Theresa May was perhaps the most sickening and disingenuous of all.

Speaking on the sidelines of the G7 in Taormina, May unashamedly twisted Corbyn’s words and lied blatantly: “Jeremy Corbyn has said that terror attacks in Britain are our own fault,” she said, before going a step further to imply Corbyn had made excuses for the Manchester attacker: “There can never, ever be an excuse for terrorism. There can be no excuse for what happened in Manchester.

Let’s just get this clear: Jeremy Corbyn did not say terrorist attacks on British soil are the fault of British people — and he did not make any excuses, nor did he imply any excuses could ever be made, for terrorists who carry out such attacks.

For anyone who actually listened to his speech, there can be no debating this. Corbyn never said any such thing. May simply decided to take his actual words and fashion them into something which she thought might win her a few extra votes in the upcoming general election. Ten days out, with her lead in the polls dramatically sinking, any dig against Corbyn will do — even if she needs to stoop to calling him a terrorist sympathizer.


Indonesian Borneo is finished: Pollution reaching epic proportions

How destructive can man get, how ruthless, in his quest to secure maximum profit, even as he endangers the very survival of our planet?

The tropical forests of Kalimantan (known as Borneo in Malaysia), the third largest island in the world, have almost totally disappeared. Coalmines are savagely scarring the hills; the rivers are polluted, and countless species are endangered or extinct.

It is all a terrible sight, whether you see it from the air or when driving (or walking) through the devastation that is taking place on the ground. The soil is black; it is often saturated with chemicals. Dead stubs of trees are accusatively pointing towards the sky. Many wonderful creatures, big and small, who used to proudly inhabit this tropical paradise, are now hiding in the depth of what remains of one of the largest tropical jungles on earth

Engines are instantly roaring everywhere; huge equipment is continually cutting through something pure, or digging and finally transporting what has already been extracted, killed, or taken down mercilessly.

Ms. Mira Lubis, Senior Lecturer at Tanjungpura University, Pontianak in Western Kalimantan, summarizes the situation honestly but brutally:

I think we, the people of Borneo, have lost our sovereignty over our own space and resources, under the pressure of global capitalism... Apparently, we just became poor despite all the wealth that we have.


Bodies of 16 civilians found in Philippines city besieged by ISIS-linked militants

Eight bodies of civilians who appeared to be executed were uncovered in a ravine near the besieged city of Marawi, Philippines on Sunday, Reuters reports citing police.

Most of the civilians, believed to be local carpenters, were shot in the head, and some had their hands tied behind their backs. One body had a plaque reading “munafik” (hypocrite) attached.

The bodies of eight other civilians, including three women and one child, were uncovered by the military in a road close to a local university, according to AP, citing army spokesman Brig. Gen. Restituto Padilla.

The total death toll in the city overrun by Islamist militants linked to Islamic State (IS, formerly ISIS/ISIL) is currently 95, with 61 militants, 19 civilians, 11 soldiers, and four policemen killed in the clashes, the spokesman said. The standoff between IS-linked militants and government military forces in Marawi has entered the sixth day.

Επιλεκτικές συμμαχίες Τραμπ με Ριάντ και Τελ Αβίβ

του Άρη Χατζηστεφάνου

Με σηκωμένα τα μανίκια για καυγά με τους ευρωπαίους αλλά και έτοιμος να συμμετέχει στις πιο σκληρές «συμμορίες» της Μέσης Ανατολής πέρασε τον Ατλαντικό ο Αμερικανός πρόεδρος. Στις πρώτες επαφές που είχε στη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ ο Τραμπ κλιμάκωσε τις απειλές εναντίον του Ιράν, παρά το γεγονός ότι η επανεκλογή του φιλοδυτικού προέδρου Ρουχανί στην Τεχεράνη άνοιγε θεωρητικά το δρόμο για μεγαλύτερη συνεργασία.

Υποσχόμενος νέα οικονομική βοήθεια προς το Ισραήλ και οπλικά συστήματα αξίας 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων στη Σαουδική Αραβία (χρήματα δηλαδή που θα επιστρέψουν στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία αφού «βαπτιστούν» στο αίμα της Μέσης Ανατολής) ο Τραμπ κήρυξε πραγματική «σταυροφορία» εναντίον της Τεχεράνης — είναι χαρακτηριστικό ότι στο Ριάντ χρησιμοποίησε εννέα φορές τη λέξη «Θεός».

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το κράτος- τρομοκράτης του Ισραήλ δεν ενοχλήθηκε ιδιαίτερα από την συμμαχία των σουνιτών βασιλιάδων και δικτατόρων που συγκροτεί ο αμερικανός πρόεδρος για να αντιπαρατεθεί με το σιιτικό Ιράν.

Πολεμικό χαρακτήρα, αλλά αυτή τη φορά σε οικονομικό επίπεδο, είχε και η επίσκεψη του Τραμπ στην Ευρώπη. Οι επιθέσεις του ξεκίνησαν με τις ιδιαίτερα σκληρές προειδοποιήσεις προς τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις πολεμικές τους δαπάνες (η Ελλάδα ήταν από τις ελάχιστες χώρες που απέφυγαν την κριτική αφού οι στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι οι δεύτερες μεγαλύτερες μετά τις ΗΠΑ).

Σύντομα όμως ήρθε και το κυρίως πιάτο της απευθείας αντιπαράθεσης με την οικονομική πολιτική της Γερμανίας. Κατά τη διάρκεια συνάντησής του με τον Γιούνκερ και τον Τουσκ, ο Τράμπ χαρακτήρισε τη Γερμανία «κακή, πολύ κακή» και απείλησε να διακόψει τις πωλήσεις γερμανικών αυτοκινήτων στις ΗΠΑ. Από την πλευρά του ο οικονομικός σύμβουλος του προέδρου, Γκάρι Κον, προετοίμασε το έδαφος για σύγκρουση γιγάντων σχετικά με τον καθορισμό νέων κανόνων διατλαντικού εμπορείου ενώ χαρακτήρισε «άδικη» τη συμφωνία του Παρισιού για τις κλιματικές αλλαγές, συμπληρώνοντας ότι περιορίζει την αμερικανική οικονομική ανάπτυξη και στρεβλώνει τις συνθήκες του διεθνούς ανταγωνισμού.

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η στάση της αμερικανικής διπλωματίας και στο θέμα των προσφύγων και μεταναστών αφού σύμφωνα με πληροφορίες απέρριψε κατηγορηματικά τις προτάσεις της Ιταλίας για μια τυπική αναφορά στο δικαίωμα των προσφύγων να αναζητούν ασφαλές καταφύγιο… από τους πολέμους των ΗΠΑ και της ΕΕ στη Μέση Ανατολή.

Όσο και αν επιχειρούν τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης να αποδώσουν την ένταση στον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα και την παιδιάστικη συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ, η αλήθεια είναι ότι μπροστά στα μάτια μας καταρρέει ένα σημαντικό κομμάτι της αρχιτεκτονικής των διεθνών σχέσεων που ακολούθησε το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Όπως εύστοχα παρατηρούσαν οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, ο Τραμπ έθεσε υπό αμφισβήτηση ακόμη και το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ για την από κοινού δράση σε περίπτωση επίθεσης σε ένα κράτος μέλος. Προφανώς η αμφισβήτηση της νατοϊκής συμμορίας, που εδώ και μισό αιώνα επιβάλλει με επιτυχία τη νεο-αποικιακή πολιτική της Δύσης σε Αφρική και Ασία, δεν γίνεται προς όφελος της ειρήνης αλλά υπό την σκιά της εσωτερικής αντιπαράθεσης των μελών της.

Η Ουάσιγκτον ξεκαθαρίζει ότι μπορεί να συνεργαστεί πολύ ευκολότερα με τρομοκρατικά καθεστώτα όπως του Ριάντ και του Τελ Αβίβ –με την ίδια ευκολία που παλαιότερα εξόπλιζε δυνάμεις που δημιούργησαν το Ισλαμικό Κράτος– παρά με τους παραδοσιακούς ευρωπαίους συμμάχους της.


28 May, 2017

Δημοψήφισμα για Grexit: η τελευταία ευκαιρία να σωθεί η Ελλάδα και η τιμή της Αριστεράς

του system failure

Μπορεί οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ψήφισαν νέο μνημόνιο, ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει μεταλλαχθεί σε σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα και ο Τσίπρας να χαριεντίζεται με τους Ευρωπαίους Σοσιαλδημοκράτες, όπου σταθεί και όπου βρεθεί, αλλά ο άξονας Βρυξελλών-Βερολίνου και το ΔΝΤ δεν τον έχουν ακόμα "σιγουρέψει".

Είναι επόμενο, το συνονθύλευμα της πάλαι ποτέ λαϊκής δεξιάς και νυν νεοφιλελεύθερης, που αποτελείται από ακροδεξιούς μέχρι φανατικούς της ελεύθερης αγοράς, να ονειρεύεται επάνοδο στην εξουσία (ίσως και με κάποιο γνωστό δεκανίκι από το παρελθόν), τώρα που βλέπει τους ιδεολογικά ομογάλακτους να παίρνουν παράταση ζωής σε Γαλλία και Γερμανία, με την εκλογή του Εμμανουέλ Μακρόν και την Άνγκελα Μέρκελ να επανακάμπτει στις δημοσκοπήσεις.

Η πολιτική θρασύτητα της τωρινής αξιωματικής αντιπολίτευσης και του παλαιού ΠΑΣΟΚ σπάει κόκαλα. Διατυμπανίζουν διαρκώς ότι ο Τσίπρας είπε ψέματα και κορόιδεψε τον λαό, λες και αυτοί είναι οι υπέρτατοι υπερασπιστές της αλήθειας, άσχετα αν τα κόμματά τους έκαναν την πολιτική εξαπάτηση, επιστήμη. Επιμένουν στο αφήγημα ότι με το PSI κουρεύτηκε χρέος (περί τα 100 δισ.), αλλά δεν μας εξηγούν με ποιον μαγικό τρόπο αυτό εκτοξεύτηκε στο 180% του ΑΕΠ από το 120% που ήταν στην αρχή της κρίσης. Κραυγάζουν ότι ο Τσίπρας έφερε τέταρτο μνημόνιο, λες και αυτοί δεν χρεοκόπησαν τη χώρα, δεν ψήφισαν μνημόνια, δεν κούρεψαν σε μια νύχτα τα αποθεματικά πανεπιστημίων και νοσοκομείων με το PSI.

Και πέρα απ'όλα αυτά, επειδή στην ουσία δεν έχουν τίποτα απολύτως εναλλακτικό να προσφέρουν και το ξέρουν, έχουν εισάγει ένα νέο φρούτο στην επιχειρηματολογία τους, ένα είδος υποθετικής μελλοντολογίας: αν δεν έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ και συνέχιζαν αυτοί, όλα θα ήταν καλά, η οικονομία θα είχε ομαλοποιηθεί, η χώρα θα είχε σωθεί. Και όλα αυτά, μέσα από έωλα επιχειρήματα βασισμένα στην στημένη έξοδο στις αγορές με τις πλάτες των δανειστών, στα πλαστά success stories του Σαμαρά, στο ότι δήθεν θα διαπραγματεύονταν καλύτερα και δεν θα έφερναν άλλα μνημόνια.

Και επειδή αυτά τα "θα" δεν ανήκουν στην κλασική υποσχετική μελλοντολογία που οι ίδιοι έκαναν επιστήμη, αλλά στην υποθετική μελλοντολογία, δηλαδή το νέο φρούτο που ανακάλυψαν για να επιβιώσουν πολιτικά, μπορεί να λένε ότι θέλουν. Διότι ο μόνος τρόπος για να διαπιστώσουμε πρακτικά αν όντως έχουν δίκιο, είναι να βρούμε έναν τρόπο να ταξιδέψουμε σε ένα παράλληλο σύμπαν στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κέρδισε τις εκλογές.

Όμως δεν σπάει κόκαλα μόνο η θρασύτητά τους, αλλά και η απαράμιλλη υποκρισία τους. Βγαίνουν στα κάγκελα επειδή ο Τσίπρας φέρνει νέα μέτρα, ενώ ξέρουμε ότι αυτοί θα ψήφιζαν τόσα και άλλα τόσα για να εξασφαλίσουν την εύνοια του εγχώριου τραπεζομιντιακού κατεστημένου, της ολιγαρχίας και των δανειστών, για να κρατηθούν στην εξουσία. Μιλάνε για ξεπούλημα, όταν ξέρουμε ότι η δική τους ιδεοληψία είναι αυτή που υπαγορεύει τις ισοπεδωτικές ιδιωτικοποιήσεις, έστω και έναντι πινακίου φακής. Δεν χρειάζονται κανένα ΔΝΤ για να ξεπουλήσουν στα μεγάλα αφεντικά, έχοντας στη φαρέτρα τους την κορυφαία τριάδα του νεοφιλελεύθερου εγχώριου πολιτικού ιερατείου: Μητσοτάκης-Χατζηδάκης-Γεωργιάδης.

Είναι τόσο υποκριτές, που κραυγάζουν για το γεγονός ότι ο Τσίπρας έχει προσυπογράψει μέτρα για το 2019, ενώ από μέσα τους χοροπηδάνε από χαρά γι'αυτό το δωράκι που τους έδωσαν οι δανειστές. Διότι όταν έρθουν στην εξουσία θα έχουν το τέλειο άλλοθι: 'τα ψήφισαν οι προηγούμενοι, δεν φταίμε εμείς'. Γι'αυτό και πανηγύρισαν όταν ο "κολλητός" τους Εμμανουέλ Μακρόν κέρδισε τις εκλογές στη Γαλλία και προσεύχονται να δουν ξανά τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε στο τιμόνι της Γερμανίας μετά τις Γερμανικές εκλογές. Διότι αυτοί θα τους βοηθήσουν να κρατηθούν στις καρέκλες και να εφαρμόσουν και τις τελευταίες λεπτομέρειες του βάρβαρου πειράματος – τις οποίες θα εφάρμοζαν έτσι και αλλιώς και αυτό το ξέρουμε χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψουμε σε ένα παράλληλο σύμπαν - πλασάροντας το γνωστό τους παραμύθι, ότι για όλα φταίνε οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Όλοι λοιπόν περιμένουν το επόμενο και πιο κρίσιμο σταυροδρόμι που θα καθορίσει πολλά για το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης: τις Γερμανικές εκλογές. Μια νέα νίκη της Μέρκελ θα δώσει παράταση ζωής στο εγχώριο παλαιοκομματικό κατεστημένο, το οποίο θα συνεχίσει τον πόλεμο φθοράς ενάντια στην παρούσα κυβέρνηση, πάντα σε αγαστή συνεργασία με Βερολίνο και Βρυξέλλες. Ο Τσίπρας θα αναγκαστεί να διαβεί το ίδιο μονοπάτι των μνημονίων κάνοντας την πιο δύσκολη δουλειά και μόλις τον χρησιμοποιήσουν και τον φθείρουν πολιτικά, θα έρθει η σειρά του Μητσοτάκη για να τα βρει όλα έτοιμα και απλά να συμπληρώσει τις τελευταίες πινελιές, όπως ακριβώς θέλει αυτός και οι νεοφιλελεύθεροι ομοϊδεάτες του.

Αλλά ακόμα και με νίκη του Μάρτιν Σουλτς δεν πρόκειται να αλλάξουν πολλά. Ο Τσίπρας θα περιμένει μάταια συμπαράσταση από τους νέους φίλους του, τους Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, έχουν υποστεί ιστορική πανωλεθρία στη Γαλλία, αλλά θα παίρνει πάντα τη γνωστή απάντηση: η Ελλάδα έκανε πολλά, αλλά πρέπει να κάνει κι' άλλα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταποντιστεί ξανά και θα επιστρέψει στην πολιτική λήθη έχοντας διαπράξει τεράστιο έγκλημα εναντίον του λαού και της Αριστεράς. Το μόνο πράγμα που μπορεί να δικαιολογήσει την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα στην εξουσία, είναι να έχει υποχωρήσει, καθαρά για λόγους τακτικής. Δηλαδή, έχοντας κερδίσει χρόνο, να έχει ετοιμάσει, μυστικά και μεθοδικά, ένα σοβαρό σχέδιο για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Και φυσικά, πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές, να προχωρήσει σε νέο δημοψήφισμα που θα αφορά το ΝΑΙ ή ΟΧΙ για την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, εφόσον οι δανειστές συνεχίσουν να επιβάλουν τη μνημονιακή λαίλαπα.

Αυτό είναι το κορυφαίο, κρίσιμο ζήτημα. Τότε θα φανεί αν ο Σόιμπλε θα έχει τα κότσια να συνεχίζει τις μεγαλειώδεις μπλόφες του και τότε θα βλέπαμε ποιος φοβάται περισσότερο το Grexit. Τότε είναι που ο Ελληνικός λαός θα πάρει μια πραγματικά ουσιαστική και κρίσιμη απόφαση: υποταγή στα βάρβαρα μνημόνια της καταστροφής, ή, απελευθέρωση από τον ζυγό του χρέους, με τους όποιους κίνδυνους, που θα έδινε όμως ξανά ελπίδα και προοπτική για τη χώρα.

Διαβάστε ακόμα:

The last stage of the Brazilian coup

Brazil's Temer govt revokes army deployment decree amid outrage

Brazil's government revoked Thursday a presidential decree deploying the military in Brasilia to quell mass protests against unelected President Michel Temer, high-level corruption and unpopular neoliberal austerity measures.

The government deployed soldiers Wednesday to crack down on the popular uprising, claiming that riot police forces were unable to handle the tens of thousands of demonstrators that flooded the streets of the capital city to demand Temer's resignation and early elections to choose a new president before the scheduled 2018 ballot. Organizers estimated the protests boasted a turnout of 150,000 demonstrators under the banner "Occupy Brasilia," a massive crowd in the city of about 3 million.

The decision to call in the military was strongly criticized by Temer's opponents, as well as some of his allies, with opposition lawmakers walking out of Congress Wednesday in protest of the move.

Approximately 50 people were injured amid clashes that erupted during the protests as police and military employed pepper spray, tear gas, rubber bullets and batons against the demonstrators. The decree also gave soldiers policing rights and the power to make arrests.

According to Brazil's Folha de Sao Paulo newspaper, advisors had warned Temer before his announcement of the decree that the move could have a negative impact on his reputation, already tarnished by widespread government corruption and his forceful implementation of an austerity agenda.

The latest protests against the Temer administration, installed last year with the removal of former President Dilma Rousseff in an impeachment process widely condemned as a parliamentary coup, come on the heels of the most severe scandal to hit the government yet after a wiretap recording revealed Temer had endorsed bribes to keep quiet a powerful witness in corruption investigations.

Temer faces investigations for corruption and obstruction of justice after the damning wiretap.

The president has vowed that he will not step down over the scandal, saying in an interview with Folha de Sao Paulo, "I won't resign, oust me if you want."

The deeply unpopular Temer administration has also sparked widespread outrage with a series of controversial neoliberal policies — including a reform that freezes public spending for two decades — that are expected to hit poor and marginalized Brazilians hardest by rolling back a number of social programs, including education, health, pensions and labor laws.


Iraq: US military admits failures to monitor over $1 billion worth of arms transfers

The US Army failed to keep tabs on more than $1 billion worth of arms and other military equipment in Iraq and Kuwait according to a now declassified Department of Defense (DoD) audit, obtained by Amnesty International following Freedom of Information requests.

The government audit, from September 2016, reveals that the DoD “did not have accurate, up-to-date records on the quantity and location” of a vast amount of equipment pouring into Kuwait and Iraq to provision the Iraqi Army.

This audit provides a worrying insight into the US Army’s flawed – and potentially dangerous - system for controlling millions of dollars’ worth of arms transfers to a hugely volatile region,” said Patrick Wilcken, Amnesty International’s Arms Control and Human Rights Researcher.

Full details:

Η αθωότητα Παπαδήμου και η βολικότητα της τρομοκρατίας

Τρομοκράτες χτύπησαν τον Λουκά Παπαδήμο. Ένα ακόμη θύμα τρομοκρατίας, στον ελληνικό κύκλο τρομοκρατίας δεκαετιών και από τα χιλιάδες σε όλο τον κόσμο. Ακόμη και στις χώρες που ζουν στη ραστώνη ή την ηρεμία αν θέλετε της πολιτισμένης πραγματικότητάς τους. Από Φινλανδία και τη Σουηδία έως τη Γαλλία. Άρα, συμπέρασμα πρώτο και σοβαρό για όποιον θέλει να ερμηνεύσει την τρομοκρατία, η τρομοκρατία δεν εξαρτάται από κυβερνήσεις και «μέτρα ασφαλείας» τα οποία περισσεύουν άλλωστε σε όλο τον κόσμο.

του Κώστα Βαξεβάνη

Θα θέσω ένα ερώτημα που θεωρώ επεξηγηματικό της υποκρισίας που συνοδεύει τα περί τρομοκρατίας: τα θύματα της εγκληματικής δράσης της μαφίας σε όλο τον κόσμο, είναι πολλά περισσότερα από αυτά της τρομοκρατίας και (όπως και στην τρομοκρατία) είναι και πολιτικοί και δικαστικοί και δημοσιογράφοι. Γιατί ποτέ καμία κυβέρνηση, κανένας Πρόεδρος των ΗΠΑ, κανένα παγκόσμιο φόρουμ δεν έκανε παγκόσμια εκστρατεία ενάντια στη δράση της μαφίας; Γιατί δεν βομβάρδισε τα αρχηγεία της; Γιατί δεν μετέφερε τον φόβο από τη δράση της στο κοινωνικό σύνολο; Να δώσω την ερμηνεία μου. Η τρομοκρατία είναι εργαλείο άσκησης εξουσίας και μάλιστα της πιο σκληρής και αυταρχικής.

Είναι ο λόγος για παράδειγμα, που όποτε οδηγείται ένας τρομοκράτης στις Αρχές, είτε έβαλε στρακαστρούκα, είτε δολοφόνησε άνθρωπο, στήνεται ένα σόου με όπλα, γιλέκα, μυώδεις αστυνομικούς και φυσικά κάμερες. Είναι επίσης ο λόγος που όταν κάποιος συλληφθεί με όπλα και πυρομαχικά, κατατάσσεται ανάλογα μες την πολιτική του τοποθέτηση είτε σε τρομοκράτη αν έχει «αριστερές» απόψεις ή μελαμψό χρώμα είτε σε απλό παραβάτη του νόμου περί όπλων που είχε βρε αδερφέ κάτι όπλα.

Οι τρομοκράτες είτε κινούνται με οδηγό τις «αγνές προθέσεις τους» και καύσιμα την ιδεολογία, είτε εκφράζουν το συμπλεγματικό μίσος για καταστάσεις που τους περιθωριοποιούν, είτε αδυνατούν και δεν θέλουν να αποδεχθούν την (ατελή έστω) Δημοκρατία ως διαδικασία αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων, ικανοποιούν μόνο έναν. Την εξουσία και μάλιστα τις πιο αντιδραστικές τις εκφάνσεις, που επιχειρούν να θέσουν την ασφάλεια ως προτιμότερη από τις ελευθερίες των πολιτών. Εμφανίζουν μάλιστα δικαιολογημένη την αναστολή τους γιατί κινδυνεύει η ευρυθμία και η τάξη την οποία μπορεί οι ίδιοι να απειλούν με τις επιλογές τους, αλλά μόνο ο τρομοκράτης τελικώς χρεώνεται.

Μέσα από την τρομοκρατία που ποτέ δεν άλλαξε καμιά αδικία, αυτοί που αδικούν, αποκτούν άλλοθι, εμφανίζονται θύματα, ασκούν αυταρχική εξουσία. Η τρομοκρατία είναι μια φρικτή πράξη που επιλέγει την αυτοδικία η οποία δεν ωφελεί την κοινωνία αλλά την συντηρητικοποιεί. Που δεν τιμωρεί καν τον «ένοχο» ακόμη και αν σκοτώνει ανθρώπους.

Υπάρχουν χιλιάδες ιστορικά τεκμήρια, ακόμη και αν αυτό δεν αρέσει στους «βαριούς ριζοσπάστες» , ακόμη και αν το αποκρύπτουν τα «θύματα», πως η τρομοκρατική δράση σε όλο τον κόσμο, υπήρξε πάντα χειραγωγούμενη από ένα σημείο και μετά. Στην Ιταλία η μασονική στοά P2, σε αγαστή συνεργασία με τις Μυστικές Υπηρεσίες τους φασίστες και τη Gladio, έριξε τη δεκαετία του 70 μεθοδικά τη χώρα στο χάος της τρομοκρατίας για να φαντάζει αναγκαία μια συντηρητική και αυταρχική δεξιά κυβέρνηση. Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε σε όλο τον κόσμο.

Μετά την επίθεση στο Λουκά Παπαδήμο, ακόμη και αυτοί που επί των ημερών τους έσκασε βόμβα (για τραγική ειρωνία φάκελος) στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης σκοτώντας σύμβουλο του Υπουργού, απαιτούν παραιτήσεις υπουργών και πολιτική ερμηνεία. Οι πιο θαρραλέοι προχωράνε και παρακάτω. Ανακαλύπτουν ηθική αυτουργία για την τρομοκρατική δράση στους μπαχαλάκηδες που δίχως αμφιβολία δημιουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ με την πολιτική αστυνομικής ανοχής. Αλήθεια ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ηθικός αυτουργός των δεκάδων τρομοκρατικών, με θύματα μάλιστα επί διακυβέρνησής του; Ήταν ο Σημίτης; Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μήπως;

Η τρομοκρατική επίθεση στον Παπαδήμο παρήγαγε πολιτικό κλίμα. Το ΒΗΜΑ για παράδειγμα, μέσω του διευθυντή του, διατύπωσε την άποψη πως αυτοί που χτύπησαν τον Παπαδήμο, νοιώθουν άσβεστο μίσος που δεν τους αφήνει να καταλάβουν πόσα πρόσφερε στο Δημόσιο Συμφέρον. Δύο λοιπόν τα τριγώνια με το σμπάρο της βόμβας. Ο Παπαδήμος είναι ένας μεγάλος ευεργέτης του δημοσίου συμφέροντος και όσοι τον μισούν ενδέχεται να είναι ή τρομοκράτες ή ηθικοί αυτουργοί.

Δίπλα στην τρομοκρατία, οι ερμηνευτές, χειριστές, “φοβιστές” καταφέρνουν ως άλλη άκρη του διπόλου να δώσουν τα μηνύματα. Σπουδαίος ο Παπαδήμος, πιθανοί τρομοκράτες διαποτισμένοι με μίσος όσοι τον αμφισβητούν.

Πιθανόν μία προκήρυξη που θα λέει πόσο μισητός είναι ο Παπαδήμος, θα συμπληρώνει το παιχνίδι της αδιόρατης ενοχοποίησης πολιτικών απόψεων που μπορεί να έχει μεγάλη μερίδα του κόσμου.

Πρόκειται για μια σκακιέρα στην οποία το παιχνίδι μπορεί να μην είναι στημένο με την έννοια των προσχεδιασμένων κινήσεων, αλλά όπου οι παίκτες κάνουν την κάθε κίνηση με βάση τον αντίπαλο για να υπάρχει το παιχνίδι.

ΥΓ: Θεωρώ πως ο Λουκάς Παπαδήμος, στον οποίο εύχομαι καλή ανάρρωση, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει, δεν υπηρέτησε το Δημόσιο συμφέρον αλλά στράφηκε ενάντια στη χώρα του και την παρέδωσε σε ξένα συμφέροντα και τράπεζες. Γι αυτό πρέπει να κριθεί από το λαό. Κάθε προσπάθεια να τον κρίνει μια σκοτεινή ομάδα στο όνομα του λαού, η οποία πιθανόν να χειραγωγείται και να μην το γνωρίζει καν, δεν υπηρετεί κανέναν άλλο παρά αυτόν που κατηγορεί. Τόσο απλά.


27 May, 2017

ΣΚΑΙ: Μαύρο σε Facebook και Twitter και 10.000 συλλήψεις για τον Παπαδήμο

Να πέσει μαύρο σε Facebook και Twitter, όπως είχε κάνει ο Ερντογάν στην Τουρκία ζήτησαν οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ Γ.Πιταράς και Κωνσταντίνος Μπογδάνος, σχολιάζοντας τα σχόλια χρηστών του διαδικτύου σχετικά με την επίθεση στον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ και δοτό πρωθυπουργό της Ελλάδας, Λουκά Παπαδήμο.

Όταν στη συνέχεια ο παρουσιαστής το ξανασκέφτηκε προσέθεσε ότι αντί του μαύρου θα μπορούσε να υπάρξει εισαγγελική παρέμβαση για να δικαστούν 10.000 άτομα με κατηγορία… την οποία όπως είπε δεν γνωρίζει γιατί δεν έχει νομικές γνώσεις.

Υπενθυμίζεται ότι ο Πιτταράς είναι ο δημοσιογράφος που είχε δηλώσει ότι «στην Μακρόνησσο είχαν και θάλασσα» και συνεπώς οι συνθήκες ήταν καλύτερες από το διαγωνισμό για την αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών...

Πηγή, βίντεο:

26 May, 2017

Cuban doctors awarded by WHO

In 2015, the brigade was nominated for the Nobel Peace Prize.

Cuba’s Henry Reeve International Contingent of Doctors Specializing in Disasters and Serious Epidemics is being recognized once again: the medical team is set to receive this week the Dr. Lee Jong-wook Memorial Prize for Public Health from the World Health Organization.

The internationalist brigade is being recognized for its solidarity work throughout the world, as well its outstanding contribution to public health.

In particular, WHO is commending the team’s work in combatting the Ebola virus in Sierra Leone, Liberia and Guinea, where Cuba had sent more than 250 workers when the crisis peaked in 2015. For their work there, they were also nominated for the Nobel Peace Prize in 2015.

Currently, the brigade is in Peru, helping the thousands affected by deadly rains and flooding for the better part of this year.

The Cuban Minister of Public Health Roberto Morales Ojeda will head the Cuban delegation to the 70th World Health Assembly, where the brigade will receive its award Friday.

Morales Ojeda will also participate in meetings with health ministers of the member countries of the Non-Aligned Movement, according to a statement from Cuba’s Permanent Mission to Geneva.

The Henry Reeve Brigade was first created by the late revolutionary leader Fidel Castro on Sept. 19, 2005. Its first missions were in Guatemala and Pakistan, countries that faced the consequences of a hurricane and a devastating earthquake, respectively.

Source, links, videos: